Vijf vragen aan: Sander de Vries

Founder High Performance Network en Stichting Carrièrestart.

 

“coaching zou net zo normaal moeten zijn als sport”

 

Na zes jaar als fiscalist, besloot oprichter Sander de Vries: dit past eigenlijk helemaal niet bij mij. Hij hakte de knoop door, zei zijn corporate leven vaarwel en ging aan de slag als executive coach. Hij startte succesvol zijn eigen bedrijf en inmiddels heeft hij ruim 2.000 hoogopgeleide professionals en studenten begeleid in hun persoonlijke en professionele groei.

Lees hieronder zijn verhaal.

 

Van Fiscalist naar executive coach – vanwaar de switch?
Tijdens een grote en interessante herstructurering van een bekende scale-up, besloot ik met een vriend op vakantie te gaan. Daar begrepen mijn collega’s al niets van. Op een avond stond ik op het strand en dacht: ‘wat zit ik in godsnaam eigenlijk te doen met mijn leven? Ik ben geen fiscalist en wil dat werk ook niet meer doen.’ En zodra ik terug was van vakantie, heb ik mijn baan opgezegd en ben ik gestart met zelf richting te geven aan mijn leven en carrière.

“we moeten naar een samenleving toe waarin zelfreflectie en persoonlijke ontwikkeling heel normaal is”

 

Wat was op dat moment jouw trigger?
Mijn gevoel dat zei dat ik dingen aan het doen was, wat niet paste bij wat ik écht interessant vond. Ik had allerlei talenten en kwaliteiten die onbenut en onderontwikkeld bleven in de functie van tax lawyer. Als je iets doet wat je goed kunt, maar wat is aangeleerd, dan kost het heel veel energie. Je moet eigenlijk bezig zijn met je natuurlijke kracht. Dat wist ik toen nog niet, maar ik had wel het gevoel van: ik zit hier mijn verplichtingen af te draaien, maar wat ik nou echt toevoeg aan mijzelf en aan de wereld? Geen idee.

 

“mijn missie is om mensen te laten ontdekken wie ze zijn, waar hun interesses en kwaliteiten liggen en dat door te trekken in hun professionele carrière.”

 

Waarvan krijg jij lichtjes in je ogen? Kortom; wat is jouw ‘Why’?
Ik wil mensen laten ontdekken wie ze zijn, hen inzichten en handvatten bieden om zelf richting te geven aan leven en carrière. Het heerlijke gevoel waar ik sinds mijn carrièreswitch mee leef en de passie die ik terugvind in mijn dagelijkse werkzaamheden, gun ik iedereen! Dat is waar ik lichtjes van in mijn ogen krijg. Mijn missie is om die lichtjes aan te steken bij zoveel mogelijk professionals en studenten. Hier ben ik sinds 2011 mee bezig. In het begin vaak 1 op 1, maar via High Performance Network inmiddels ook in groepen tegelijk. De olievlek en de impact van mijn werkzaamheden wordt steeds groter. Dat is fantastisch om te zien.

 

 “we gaat als een denderende trein de week, de maand, het jaar door. We moeten onszelf dwingen om ook stil te staan en te reflecteren’

 

Je moet eerst stilstaan om vooruit te kunnen.’ Wat bedoel je daarmee?
We rennen met zijn allen veel te veel. We staan op maandag op en beginnen. Iedereen heeft een smartphone, e-mails zijn overal te lezen, via social media staan we continue in contact met anderen. To do lijsten zijn nooit meer af en worden alleen maar langer. Veel te veel prikkels, doodvermoeiend! Zo gaan we als een denderende trein de week door, de maand door, het jaar door en het leven door. Om dat te stoppen, moet iemand zelf aan de rem trekken. Gewoon eerst letterlijk stilstaan om te reflecteren. Terugkijken naar wat voor route je hebt afgelegd? En bepalen wat je daarvan vindt? Wat heb je daarvan geleerd? Het is iets wat veel professionals lastig vinden. Maar je merkt vanzelf hoe belangrijk het is. Je moet eerst stilstaan, om echt vooruit te kunnen.”

 

“we moeten naar een samenleving toe waarin de ontwikkeling als mens – human development – heel normaal is.”

 

Hoe zie jij talentontwikkeling in de toekomst?
Ik denk dat ontwikkeling de basis vormt van wie je bent. Volgens mij is het leven er ook voor bedoeld om je te ontwikkelen als mens. Feit is dat je niet altijd baby, puber, jong volwassene blijft. Je groeit van fase naar fase. En door de keuzes die je maakt en de ervaringen die hebt, geef je zelf kleur aan iedere fase. In de puurste vorm betekent ontwikkelen dan ook het vollediger worden als mens. Dat is veel meer dan beter worden in modellen maken, presentaties geven of vakinhoudelijk de volgende stap maken. En precies dát wordt gewoon helemaal vergeten. Als kind mag je nog even spelen, maar daarna moet alles binnen de lijntjes en via processen en procedures. Hierdoor wordt persoonlijke ontwikkeling de slaaf van efficiëntie en effectiviteit. We groeien niet meer, we worden gegroeid. Het mooie is dat je nu de reactie ziet van een gehele generatie: de Millennials. Zij zeggen: ‘hoezo ligt alles al vast, dit is toch mijn leven?’ We moeten naar een samenleving toe waarin de ontwikkeling naar volledig mens zijn – human development – heel normaal is.