Journey #4

Journey #4

Richting geven aan je leven, regisseur zijn van je eigen leven. Een veel gehoorde wens van professionals. Wanneer het nieuwe van het werkende leven af is, krijgen zij zicht op wat zij dagelijks aan het doen zijn. Wat voor impact hun werk op hun leven heeft. Zij krijgen vaak het gevoel dat ze worden geleefd en hebben het idee dat er iets “ontbreekt”, maar kunnen de vinger er niet achter krijgen wat dat dan precies is. 

De afgelopen jaren heeft Sander de Vries meer dan 2500 hoogopgeleide professionals begeleid bij een diversiteit aan carrière gerelateerde vraagstukken. Hij heeft hen weer op de plek gezet waar ze horen: aan het stuurwiel van hun leven. Samen met Bart Jenezon van 1nspiring Company geeft hij op 16 mei 2018 een unieke training. Bart heeft met zijn methode inmiddels meer dan 750 bedrijven geholpen. Inmiddels slaat zijn methode ook in het buitenland aan. Zo vinden er 1nspiring Days plaats in Roemenië, België en Italië.

In een inspirerende en interactieve training maak je kennis met de waarde van het 1nspiration Canvas. Je krijg inzicht in jezelf en leert je doelen en plannen te concretiseren. Dit is het startpunt om uiteindelijk actief en bewust richting te kunnen geven aan je eigen carrière en leven.

Doelgroep: professionals 

Datum: woensdag 16 mei 2018

Tijd: 17.00 – 20.00

Locatie: Circl 

Kosten: EUR 99

Meedoen: stuur een e-mail naar info@highperformancenetwork.org

Journey #3

Journey #3

Richting geven aan je leven, regisseur zijn van je eigen leven. Een veel gehoorde wens van professionals die na hun studie vol energie en ambitie zijn gestart met hun carrière. Na een aantal jaren is de stof nedergedaald en krijgen zij zicht op wat zij dagelijks aan het doen zijn, wat voor impact hun werk op hun leven heeft. Zij krijgen het gevoel dat ze worden geleefd en hebben het idee dat er iets “ontbreekt”, maar kunnen de vinger er niet achter krijgen wat dat dan precies is. 

De afgelopen jaren heeft Sander de Vries meer dan 2500 hoogopgeleide professionals begeleid bij een diversiteit aan carrière gerelateerde vraagstukken. Hij heeft hen weer op de plek gezet waar ze horen: aan het stuurwiel van hun leven. De kennis en ervaring die hij in het eerste deel van zijn carrière als tax lawyer heeft opgedaan en de inzichten die hij als executive coach door de vele gesprekken heeft verkregen, heeft hij samengevoegd in een heldere en handzame methode die professionals onderling kunnen gebruiken om zichzelf en elkaar verder te ontwikkelen als mens: human development.

In een inspirerende en interactieve training maak je kennis met de basisbeginselen van de Human Development Methode. Je gaat direct aan de slag en leert de methode direct toe te passen. Dit is het startpunt om uiteindelijk actief en bewust richting te kunnen geven aan je eigen carrière en leven.

Doelgroep: hoogopgeleide young professionals 

Tijd: 14.00 – 17.00

Kosten: EUR 250

Meedoen: stuur een e-mail naar info@highperformancenetwork.org

Journey #3 heeft een bijzonder karakter. De opbrengst ervan wordt namelijk gedoneerd aan Stichting Carrièrestart. Deze stichting heeft als uiteindelijke doelstelling om meer ruimte binnen het onderwijs te creëren voor zelfkennis en gedegen arbeidsmarktoriëntatie. Haar overtuiging is namelijk dat deze twee elementen thuishoren binnen de basistaak van onderwijsinstellingen: jongeren laten bloeien en hen voorbereiden op het leven dat voor hen ligt.

Human Development is meer dan het kiezen en volgen van een opleiding of het zetten van een carrièrestap. Het staat voor groeien als mens. Dit betekent het ontdekken van jezelf, het ondervinden van het leven en het onderkennen van ervaringen. Het is vanuit verschillende perspectieven kijken naar je eigen individuele situatie, met het besef dat je deel uitmaakt van een groter geheel. Het is eerst stilstaan om écht vooruit te kunnen.

Vijf vragen aan: Sander de Vries

Vijf vragen aan: Sander de Vries

Vijf vragen aan: Sander de Vries

Founder High Performance Network en Stichting Carrièrestart.

 

“coaching zou net zo normaal moeten zijn als sport”

 

Na zes jaar als fiscalist, besloot oprichter Sander de Vries: dit past eigenlijk helemaal niet bij mij. Hij hakte de knoop door, zei zijn corporate leven vaarwel en ging aan de slag als executive coach. Hij startte succesvol zijn eigen bedrijf en inmiddels heeft hij ruim 2.000 hoogopgeleide professionals en studenten begeleid in hun persoonlijke en professionele groei.

Lees hieronder zijn verhaal.

 

Van Fiscalist naar executive coach – vanwaar de switch?
Tijdens een grote en interessante herstructurering van een bekende scale-up, besloot ik met een vriend op vakantie te gaan. Daar begrepen mijn collega’s al niets van. Op een avond stond ik op het strand en dacht: ‘wat zit ik in godsnaam eigenlijk te doen met mijn leven? Ik ben geen fiscalist en wil dat werk ook niet meer doen.’ En zodra ik terug was van vakantie, heb ik mijn baan opgezegd en ben ik gestart met zelf richting te geven aan mijn leven en carrière.

“we moeten naar een samenleving toe waarin zelfreflectie en persoonlijke ontwikkeling heel normaal is”

 

Wat was op dat moment jouw trigger?
Mijn gevoel dat zei dat ik dingen aan het doen was, wat niet paste bij wat ik écht interessant vond. Ik had allerlei talenten en kwaliteiten die onbenut en onderontwikkeld bleven in de functie van tax lawyer. Als je iets doet wat je goed kunt, maar wat is aangeleerd, dan kost het heel veel energie. Je moet eigenlijk bezig zijn met je natuurlijke kracht. Dat wist ik toen nog niet, maar ik had wel het gevoel van: ik zit hier mijn verplichtingen af te draaien, maar wat ik nou echt toevoeg aan mijzelf en aan de wereld? Geen idee.

 

“mijn missie is om mensen te laten ontdekken wie ze zijn, waar hun interesses en kwaliteiten liggen en dat door te trekken in hun professionele carrière.”

 

Waarvan krijg jij lichtjes in je ogen? Kortom; wat is jouw ‘Why’?
Ik wil mensen laten ontdekken wie ze zijn, hen inzichten en handvatten bieden om zelf richting te geven aan leven en carrière. Het heerlijke gevoel waar ik sinds mijn carrièreswitch mee leef en de passie die ik terugvind in mijn dagelijkse werkzaamheden, gun ik iedereen! Dat is waar ik lichtjes van in mijn ogen krijg. Mijn missie is om die lichtjes aan te steken bij zoveel mogelijk professionals en studenten. Hier ben ik sinds 2011 mee bezig. In het begin vaak 1 op 1, maar via High Performance Network inmiddels ook in groepen tegelijk. De olievlek en de impact van mijn werkzaamheden wordt steeds groter. Dat is fantastisch om te zien.

 

 “we gaat als een denderende trein de week, de maand, het jaar door. We moeten onszelf dwingen om ook stil te staan en te reflecteren’

 

Je moet eerst stilstaan om vooruit te kunnen.’ Wat bedoel je daarmee?
We rennen met zijn allen veel te veel. We staan op maandag op en beginnen. Iedereen heeft een smartphone, e-mails zijn overal te lezen, via social media staan we continue in contact met anderen. To do lijsten zijn nooit meer af en worden alleen maar langer. Veel te veel prikkels, doodvermoeiend! Zo gaan we als een denderende trein de week door, de maand door, het jaar door en het leven door. Om dat te stoppen, moet iemand zelf aan de rem trekken. Gewoon eerst letterlijk stilstaan om te reflecteren. Terugkijken naar wat voor route je hebt afgelegd? En bepalen wat je daarvan vindt? Wat heb je daarvan geleerd? Het is iets wat veel professionals lastig vinden. Maar je merkt vanzelf hoe belangrijk het is. Je moet eerst stilstaan, om echt vooruit te kunnen.”

 

“we moeten naar een samenleving toe waarin de ontwikkeling als mens – human development – heel normaal is.”

 

Hoe zie jij talentontwikkeling in de toekomst?
Ik denk dat ontwikkeling de basis vormt van wie je bent. Volgens mij is het leven er ook voor bedoeld om je te ontwikkelen als mens. Feit is dat je niet altijd baby, puber, jong volwassene blijft. Je groeit van fase naar fase. En door de keuzes die je maakt en de ervaringen die hebt, geef je zelf kleur aan iedere fase. In de puurste vorm betekent ontwikkelen dan ook het vollediger worden als mens. Dat is veel meer dan beter worden in modellen maken, presentaties geven of vakinhoudelijk de volgende stap maken. En precies dát wordt gewoon helemaal vergeten. Als kind mag je nog even spelen, maar daarna moet alles binnen de lijntjes en via processen en procedures. Hierdoor wordt persoonlijke ontwikkeling de slaaf van efficiëntie en effectiviteit. We groeien niet meer, we worden gegroeid. Het mooie is dat je nu de reactie ziet van een gehele generatie: de Millennials. Zij zeggen: ‘hoezo ligt alles al vast, dit is toch mijn leven?’ We moeten naar een samenleving toe waarin de ontwikkeling naar volledig mens zijn – human development – heel normaal is.

 

Actie voor Stichting Carrièrestart

Actie voor Stichting Carrièrestart

High Performance Network zet zich in voor Stichting Carrièrestart

“Student zijn we allemaal geweest”

 

Inmiddels heb jij het studentenleven alweer een tijdje achter je gelaten en ontwikkel je jezelf nu als professional. Ook op dit moment zijn er weer studenten die binnenkort de stap zetten naar het werkende leven. Net zoals jij en ik dat bij onze overgang van studeren naar werken hebben ervaren, is het voor deze studenten ook een spannende tijd vol met vragen, onzekerheid en ambities. Om de overgang van studeren naar werken te vergemakkelijken, is Stichting Carrièrestart opgericht.

Ontstaan Stichting Carrièrestart
Na zes jaar als tax lawyer werkzaam te zijn geweest, heeft Sander de Vries zich in 2011 omgeschoold en heeft hij zijn eigen coaching-praktijk opgericht. Zijn cliënten zijn hoogopgeleide professionals met ongeveer 5 – 15 jaar werkervaring en ook de bedrijven voor wie zij werken doen inmiddels een beroep op hem. Professionals gaven en geven aan dat meer aandacht voor zelfreflectie en gedegen arbeidsmarktoriëntatie tijdens hun studie, hen hoogstwaarschijnlijk meer regie had gegeven over het verloop van hun carrière en leven. De bedrijven geven aan dat starters die meer bewust aan hun carrière beginnen, meer gemotiveerd zijn, beter presteren, gelukkiger zijn en van meer toegevoegde waarde zijn dan hun peers die minder bewust aan hun carrière zijn begonnen.

Die geluiden zijn de reden waarom De Vries in 2013 en 2014 ongeveer 800 studenten (verspreid over geheel Nederland, met verschillende studie-achtergronden) heeft gesproken. Deze studenten bevestigden hetgeen professionals en bedrijven hem vertelden. Daarom heeft hij vervolgens verschillende universiteiten bezocht om te inventariseren wat zij binnen het curriculum doen aan zelfreflectie en begeleiding van hun studenten naar de arbeidsmarkt. Zijn conclusie was dat zij hieraan minimaal aandacht schenken en het vooral als de verantwoordelijkheid van de student zelf zien. De Vries is van mening dat het een gezamenlijke verantwoordelijkheid is, waarbij juist een ontwikkel instituut zoals universiteit of hogeschool een belangrijke rol te vervullen heeft. Vandaar dat hij in 2015 het heft in eigen hand heeft genomen en Stichting Carrièrestart heeft opgericht. De uiteindelijke doelstelling van de stichting is meer ruimte binnen het onderwijs te creëren voor persoonlijke ontwikkeling en gedegen arbeidsmarktoriëntatie.

De drie-eenheid: studenten, professionals en bedrijfsleven
Samen met een aantal partnerorganisaties van het eerste uur heeft De Vries in 2015 het door hem ontwikkelde zes-maanden durende programma verder invulling gegeven en heeft de eerste groep studenten het programma doorlopen. Zowel studenten als bedrijven waren enorm enthousiast over de inhoud en het verloop van het programma. Vandaar dat de stichting haar activiteiten in 2016 en 2017 heeft uitgebreid, zodat nog meer studenten begeleiding naar de arbeidsmarkt krijgen. Naast het ontwikkelingsprogramma – het eerste traineeship voor studenten – geeft de stichting inmiddels ook trainingen aan studenten door het gehele land.

Steeds meer studenten, professionals en bedrijven worden aangestoken en werken mee om de doelstelling te verwezenlijken. En dat is nodig om meer gewicht te krijgen, meer impact te kunnen maken en een nog stevigere gesprekspartner te zijn voor overheid, onderwijs en bedrijfsleven. Dit alles om daadwerkelijk iets te kunnen veranderen.

Ideële organisatie zonder winstoogmerk
De stichting is anders dan campus recruitmentbureaus, trainingsbureaus en andere bedrijven die zich bezighouden met studenten en starters. Het is namelijk een ideële organisatie, heeft geen commercieel belang en heeft geen winstoogmerk. Alle inkomsten worden direct ingezet om trainingen te geven en studenten naar de arbeidsmarkt te begeleiden.

De inkomsten van de stichting zijn afkomstig van bedrijven, professionals, studenten, hun vrienden en familie. Zij onderschrijven de doelstelling van de stichting en maken de activiteiten van de stichting mogelijk. Met de bedragen die zij doneren worden de trainers betaald en de overige operationele kosten gedekt.

De kostprijs van een deelnemer aan het ontwikkelingsprogramma is EUR 1.500 en de kostprijs voor een training aan een groep van 20 studenten is EUR 750.

Professionals voor studenten
De nieuwe groep van 20 student-trainees staat alweer klaar om te beginnen en daarnaast wil de stichting in 2018 in iedere universiteitsstad in ieder geval 5 trainingen hebben gegeven. Zoals gezegd heeft de stichting hiervoor geld nodig en daarom is High Performance Network een actie gestart om geld in te zamelen voor de stichting.

De actie houdt in dat professionals kunnen deelnemen aan de training die speciaal voor deze actie is ontwikkeld. De training geeft je handvatten om bewust en actief richting te geven aan je carrière en leven. De opbrengst wordt direct gedoneerd aan de stichting.

Herken je het hiervoor beschreven verhaal en onderschrijf je de doelstelling van de stichting? Doe dan mee met de training en geef studenten van nu de kans om even stil te staan en net iets bewuster en zelfverzekerder aan hun carrière te beginnen.

Deze training voor professionals vindt plaats op zaterdag 21 april. De prijs voor deelname aan een training mag je zelf bepalen en dit als donatie betalen voor een ticket om deel te nemen. En zoals gezegd wordt het totaalbedrag gedoneerd aan Stichting Carrièrestart.

Voor meer informatie over de training of wanneer je je direct wilt inschrijven voor de training, kijk op onze evenementen pagina. Zie je geen mogelijkheid om mee te doen met de training, maar wil je Stichting Carrièrestart wel ondersteunen, doe dan een donatie via de website van Stichting Carrièrestart.

Alvast dank en hopelijk zien wij elkaar op 21 april!

 

Het failliet van “out of the box”

Het failliet van “out of the box”

Negenentwintig keer om precies te zijn. Afgelopen maand heb ik negenentwintig mensen de uitdrukking ‘out of the box’ horen gebruiken. Al een tijdje verwonder ik mij over het gebruik van deze uitdrukking, tijd om er eens bij stil te staan.

Vorige week sprak ik een senior manager van een internationaal adviesbureau. Zoals wel vaker vroeg ik ook hem eens een paar heel bijzondere eigenschappen en kwaliteiten van zichzelf te noemen. En jawel, ook nu was het ‘out of the box denken’ snel genoemd. Hij verduidelijkte het door aan te geven dat hij vraagstukken op een andere manier bekijkt en hierdoor tot vernieuwende oplossingen komt. Wederom schoot ‘De Hokjesman’ door mijn hoofd. De Hokjesman is een TV programma van de VPRO. De intro van het programma is als volgt:

“Van alle landen en volkeren waar ik kwam, vond ik geen vreemdsoortiger slag dan de Nederlanders. Niet één volk, maar een tombola vol culturen, verenigingen en groepen. Met vreemde stammen en exotische gemeenschappen. Zoals de klassieke volkenkundigen voor mij zoek ik ze op, ontleed ze, meet ze en doorgrond ze.”

De presentator – Michael Schaap – is gefascineerd door de heersende hokjesgeest van Nederland. Hij onderzoekt de leefwereld van mensen. Hoe zij zich verhouden tot andere mensen, wat gangbaar is en wat hun plek in de samenleving is. Eigenlijk onderzoekt hij hoe deze mensen zichzelf bewust en onbewust in een hokje plaatsen. En vaak komt hij tot de conclusie dat het voor de betreffende ‘hokjesbewoners’ heel fijn, vertrouwd en veilig is in hun eigen hokje. Op zich is dit niets nieuws. Verschillende onderzoeken tonen namelijk aan dat het zich kunnen identificeren met een groep en ergens bij horen bijdraagt aan het zelfvertrouwen, de eigenwaarde en het levensgenot van mensen. Welke groep maakt in principe niet uit. Als het maar eigen geschreven of ongeschreven wetten, regels, codes, gewoonten en taboes heeft waar iedereen zich min of meer aan houdt en min of meer naar leeft. Het opmerkelijke is dat juist die vertrouwdheid en veiligheid van een hokje de perfecte voedingsbodem is voor gemakzucht, angst en achterdocht naar wat anders is. Of het nu gaat over een land, een subcultuur, een bevolkingsgroep, een sector of bedrijf, een beroepsgroep, vrienden of familie. Voor ieder hokje komt er een moment dat de eigen kaders en identiteit op de proef worden gesteld. De vraagstukken die hierdoor ontstaan, zijn meestal niet afdoende te beantwoorden met traditionele oplossingen…waarmee de speeltuin voor ‘out of the box denkers’ is geboren.

Deze ‘out of the box denkers’ gaan geestdriftig aan de slag. Zij bezitten het talent om in theorie zichzelf buiten een hokje te plaatsen en vanuit die positie tot een andere kijk op de zaak en tot nuttige inzichten te komen. Zij kijken kritisch naar het bestaande om uiteindelijk tot vernieuwing en verbetering te komen. Dat is hun werk, dat is hun meerwaarde.

Maar wanneer vernieuwing en ontwikkeling blijkbaar vooral te vinden is buiten het eigen hokje, zijn het openstaan voor iemand uit een ander hokje en de moed hebben het eigen hokje te verrijken met diegene zijn of haar mening, achtergrond, kennis en ervaring, dan niet de werkelijke eigenschappen die we moeten inzetten om tot een écht andere structurele oplossing te komen?

En dit is niet alleen weggelegd voor de ‘out of the box denkers’. Iedereen heeft deze eigenschappen. Het is alleen zaak om ze te ontwikkelen en in te zetten, zodat we gemakzucht, angst en achterdocht de baas blijven. Zeker nu.

Het positieve effect van “afhankelijkheid”

Het positieve effect van “afhankelijkheid”

Afgelopen weekend was ik met mijn familie op Terschelling. Ondanks dat ik al vanaf mijn vierde op dit mooie Waddeneiland kom, verbaas ik mij iedere keer weer over die totaal andere wereld waarin ik terecht kom zodra ik van de veerboot stap.

Als kind vond ik de overtocht van Harlingen naar West-Terschelling een hele belevenis: de verscheidenheid aan mensen, krijsende meeuwen die in de lucht zweefden, het geluid van de zware motor van de boot, de vochtige wind die in mijn gezicht sloeg wanneer ik op het dek stond. Het was toen allemaal prachtig en het was ook afgelopen weekend wederom een prachtige belevenis.

Dit jaar kwam ik ’s avonds in het donker aan met de Brandaris als vertrouwd lichtpunt. En ook dit keer werd ik overmeesterd door de rust en het ritme van het eiland. De geluiden, de geur en de activiteit om mij heen, het leek allemaal perfect op elkaar te zijn afgestemd. Een uitgebalanceerde droom waaruit ik niet wilde ontwaken…en gelukkig gebeurde dat ook niet. De dagen die volgden werd ik verblind door de schoonheid van de natuur en was het de vriendelijkheid van de eilandbewoners die mij ten deel viel. Zo sprak ik ook met een mevrouw die haar hele leven op Terschelling woont en werkt. Een heel bijzonder, open en intens goed mens. Zij heeft mij de magie van het eiland uitgelegd. Het komt er eigenlijk op neer dat het omsingeld zijn door water zorgt voor het besef van afhankelijkheid bij zowel de mensen als de natuur. Deze afhankelijkheid leidt ertoe dat je begrijpt dat je het niet alleen kan en ook niet alleen hoeft te doen. En dat geeft rust en vertrouwen. Vertrouwen in jezelf, in elkaar en in het leven. Ze eindigde met de woorden: “wij leven onze tijd en beleven ons bestaan.”

Tijdens de fietstocht naar ons vakantiehuisje aan de andere kant van het eiland bleven deze woorden zich herhalen in mijn hoofd. Ik besefte dat haar woorden precies aangeven waar veel mensen tegenwoordig mee worstelen. In onze samenleving wordt ‘afhankelijkheid’ namelijk vaak geassocieerd met zwakte of met fouten maken, met iets niet kunnen of niet hebben. Het heeft vaak een negatieve lading en daar proberen we als individu zo ver mogelijk van weg te blijven. We zijn immers net als iedereen de ideale mens. We kunnen alles en we doen zeker niet onder voor de ander. Het beeld dat de ander van ons heeft, hebben we nauwkeurig opgebouwd en vraagt om continue alertheid. Maar naarmate de jaren verstrijken, valt het steeds zwaarder om die zelf gecreëerde ideale persoon in stand te houden. Dit zorgt voor onrust en twijfel of in het slechtste geval raken we uitgeput of overspannen, zijn we “onszelf kwijt” of belanden we in een burn-out. Het wordt ons in ieder geval teveel en we gaan op zoek naar reflectie, naar zingeving, naar onszelf. Iedereen op zijn eigen manier en iedereen langs zijn eigen weg. Maar uiteindelijk komt iedereen tot het inzicht dat we zelf niet alles kunnen, dat we niet perfect zijn. Sterker nog, we komen tot het inzicht dat we niet alles hoeven te kunnen en dat we niet perfect hoeven te zijn. We komen erachter dat iedereen op zijn eigen manier kwetsbaar is en afhankelijk van anderen.

En juist dat besef geeft ruimte om aandacht en energie te steken in het ontdekken wat we wel kunnen, waar we écht goed in zijn en waar we onszelf en de ander mee van dienst kunnen zijn.